Öz düşüncələrimiz. Bəzən sizi həbsdə saxlamaq üçün dəmir barmaqlıqlara və ya qandallara belə ehtiyacınız olmur. Öz beyninizdəki qorxular, cəmiyyətin qoyduğu qaydalar, başqalarının gözləntiləri sizi o qədər sıx əhatə edir ki, siz azad olduğunuzu düşünərkən, əslində ən böyük əsirliyi yaşayırsınız.

Ən pisi isə buna öyrəşmək və zəncirlərini qucaqlamaqdır. Çünki insan nəyinsə əskik olduğunu hiss etmirsə, onu axtarmaz.
İnsan bəzən təhlükədən qaçmaq üçün öz seçimlərini məhdudlaşdırır.

Bəzən də başqalarının gözləntilərinə uyğun yaşamaq azadlığı öldürür.

Qısaca: xarici qüvvələr yox, içimizdəki əngəllər və rahatlıq arzusu ən böyük düşməndir.