Beynimiz gələcəyi proqnozlaşdırmaq üçün daim simulyasiyalar işlədir.

Beynimiz ətrafımızda baş verənləri anlamaq və tez qərarlar qəbul etmək üçün proqnozlaşdırıcı emal adlı mexanizmdən istifadə edir.

Məsələn, bir topun sizə tərəf atıldığını təsəvvür edin. Beyniniz topun hərəkətini və sürətini proqnozlaşdırır və buna uyğun reaksiya verməyə imkan verir. Əslində bu proqnozlar o qədər sürətlidir ki, bəzən əslində baş verənləri deyil, beyninizin proqnozlaşdırdıqlarını qavrayırsınız.

Başqa sözlə, dünya gözümüzün gördüyü kimi deyil, beynimizin onu şərh etdiyi kimi yaşanır.
İnsan bədənindəki damarların ümumi uzunluğu 100,000 km-dən çoxdur – Bu, Yer kürəsini iki dəfə dövr etməyə bəs edərdi.
Suda doğulan körpələr refleksiv olaraq üzə bilirlər – Yeni doğulmuş körpələr təbii olaraq nəfəsini tutub suyun içində hərəkət edə bilirlər. Lakin bu refleks bir neçə ay sonra yox olur.
Biz elə bilirik ki, fasiləsiz görürük. Əslində isə gözümüz çox sürətli və davamlı şəkildə "şəkillər çəkir", bu şəkilləri beyinə göndərir. Beyin isə bu şəkilləri təhlil edir və beləcə bizim real dünya haqqında təsəvvürlərimiz formalaşır. Bu proses bizdə davamlılıq illüziyası yaradır. Bu, bir növ uşaq vaxtı dəftərin qırağına şəkil çəkdiyimiz və onu tez-tez varaqlayanda şəkillərin hərəkətə gəldiyi hissinə bənzəyir.