Təcrübəli dənizçilərin belə bir qaydası var. Gəmidə siçanlar çoxalanda bir neçəsini diri ələ keçirib atırlar bir çəlləyin içinə. Ağzını da möhkəmcə bağlayırlar. Aclıq yavaş-yavaş özünü göstərir və göstərdikcə siçovullar başlayırlar bir-birini yeməyə. Əvvəl-axır, təbii ki, ikisi sağ qalır, onlardan da biri digərini basıb yeyir. Bax o sonda qalan siçovulu daha dənizçilər öldürmür, əksinə çıxarıb azad buraxırlar. Gəmidə yenidən sərbəst gəzir. Çəlləkdə öz növünün "fərd"lərinin dadına baxmış o siçovul daha nə kabelləri gəmirir, nə də əşya və ərzağa soxulur. Əksinə, o artıq olur dənizçilərin köməyi - qabağına harada siçovul çıxdısa, hamısını parçalayıb yeyir. Çünki o artıq qanın dadına baxıb.