bu insanlar adətən cümləyə belə başlayar:
– mən bu eranın səsini sevmirəm, klassika başqa şeydi…
çay dəmlənir, otaqda tüstü yayılır, kənardan sanki hər şey sakit görünür, amma içdə böyük bir “siz anlamazsınız” havası var.
klassik mahnıya qulaq asanların bəziləri bunu doğrudan hiss edir, bəziləri isə sadəcə başqalarından fərqli görünmək üçün edir. çünki musiqi zövqü bəzən hiss deyil, status simvoludur.
bir də belə tiplər olur:
– bülbül dinləyir, amma iphone 15 qulaqlığında.
– rast muğamı açır, amma tviti: “salam. tək içirəm.”
– vivaldi dinləyir, amma playlistin adı “depres qışı vol.7”
nəticə olaraq, klassik musiqi qulaqda deyil, ürəkdədir. amma bəziləri üçün o sadəcə fon səsidir — görünmək üçün dinlənən səssizlik.
– mən bu eranın səsini sevmirəm, klassika başqa şeydi…
çay dəmlənir, otaqda tüstü yayılır, kənardan sanki hər şey sakit görünür, amma içdə böyük bir “siz anlamazsınız” havası var.
klassik mahnıya qulaq asanların bəziləri bunu doğrudan hiss edir, bəziləri isə sadəcə başqalarından fərqli görünmək üçün edir. çünki musiqi zövqü bəzən hiss deyil, status simvoludur.
bir də belə tiplər olur:
– bülbül dinləyir, amma iphone 15 qulaqlığında.
– rast muğamı açır, amma tviti: “salam. tək içirəm.”
– vivaldi dinləyir, amma playlistin adı “depres qışı vol.7”
nəticə olaraq, klassik musiqi qulaqda deyil, ürəkdədir. amma bəziləri üçün o sadəcə fon səsidir — görünmək üçün dinlənən səssizlik.