Pul var, ürəyin açılır. Başlayırsan alış-veriş etməyə, amma sonda "bunu niyə aldım?" deyə düşünürsən. Başda hər şey yaxşıdır, amma sonra hesabları ödəyərkən belə bir hiss gəlir: "Ay, harda bu qədər pul xərclədim?". İnsan bəzən pulun dəyərini itirir. Amma bir şey alanda insan özünü bir az xoşbəxt hiss edir, bəlkə də bir neçə saatlıq xoşbəxtlikdir. Amma sonra hər şey çox dəyərli olmağa başlayır və hesabları görəndə "Nə etməli?" sualı yaranır. Yəni pul qazanmaq asan olmur, amma sərf etmək bir az çox "heyecanlı" olur.
(ayrıca bax: əlverişli xərcləmək)
(ayrıca bax: əlverişli xərcləmək)