ən sevdiyiniz qəzəl şeirdən bir parça

İllərdir həsrətin böyütdü məni,
Yoxluğuna artıq dözə bilmirəm,
Nə olar bir gün gəl qucağla məni,
Sənsiz həyat yolun gedə bilmirəm.
Bu aralar Məhəmməd Füzulinin bu şeiri kimi hiss edirəm özümü:
Bu nasıl esalet bu nasıl şahşaha
Hele utanmıyor çekiyor kahkaha

Şair sevdiyini bu sözlərlə təsvir edib. Allah rəhmət eləsin
Adına şeirlər həsr olan qızlar,
Nə xoşbəxt deyildir, nə gözəl sənnən
Gör nəyin fikrini çəkirsən belə,
Nə şeir artığdı, nə qəzəl sənnən
Gülüşlərin, öpüşlərin yadında,
Sönməz xatirələr bəzən...
Həsrətlər çəkirsən o günlərə,
O əsir gənclik çağına.

Abdulla Şaiq
İnsanda yoxdursa ədəb,
Neyləsin mədrəsə,məktəb.
Oxusa alim olsa,
Yenə eşşək,yenə eşşək.

•Mirzə Ələkbər Sabir
Vətəniyçün lazım gəlsə
Polad kimi gərilməsə,
Torpağına sərilməsə
Demək o heç ürək deyil.
O heç mənə gərək deyil.
İndi ha söz qoşum aya, ulduza,
Ha deyim bu gecə gözəl gecədi.
Bu gecə mən sənə üz tutmuşamsa,
Özün bilirsən ki, kefim necədi.

Nə çoxdu kefimə soğan doğrayan,
Kefimdən xörəkmi bişirəcəklər?
Mən axı nə şaham, nə şah oğluyam,
Məni hansı taxtdan düşürəcəklər?!
Azərbaycan qadını çarşabdan çıxıb başını açanda, müasirləşdi deyə sevincimdən papağımı çıxarıb göyə tulladım. O gün bu gündü papağımı tapa bilmirəm.

Cəlil Məmmədquluzadə
Eşidəndə dəyişmişəm dünyamı,
Çiçəklər də haray salsa, incimə.
Demirdinmi: “Alacaqsan canımı?”
Ruhum getsə, canım qalsa, incimə.

Heç bildinmi, səndən nələr çəkdi can?
Dərdlərindən bildin, necə çökdü can?
Bir dənəydi, elə bildin çoxdu can?
Vicdanında qanım qalsa, incimə.