ən sevdiyiniz qəzəl şeirdən bir parça

Gülüşlərin, öpüşlərin yadında,
Sönməz xatirələr bəzən...
Həsrətlər çəkirsən o günlərə,
O əsir gənclik çağına.

Abdulla Şaiq

Musa Yaqub deyir ki,

Qıymadın gül çiçək vaxtını mənə,
Qış olub üstümə niyə gəlmisən.

Adına şeirlər həsr olan qızlar,
Nə xoşbəxt deyildir, nə gözəl sənnən
Gör nəyin fikrini çəkirsən belə,
Nə şeir artığdı, nə qəzəl sənnən

Bu aralar Məhəmməd Füzulinin bu şeiri kimi hiss edirəm özümü:
Bu nasıl esalet bu nasıl şahşaha
Hele utanmıyor çekiyor kahkaha

Şair sevdiyini bu sözlərlə təsvir edib. Allah rəhmət eləsin

İllərdir həsrətin böyütdü məni,
Yoxluğuna artıq dözə bilmirəm,
Nə olar bir gün gəl qucağla məni,
Sənsiz həyat yolun gedə bilmirəm.