Gülüşlərin, öpüşlərin yadında,
Sönməz xatirələr bəzən...
Həsrətlər çəkirsən o günlərə,
O əsir gənclik çağına.

Abdulla Şaiq
Adına şeirlər həsr olan qızlar,
Nə xoşbəxt deyildir, nə gözəl sənnən
Gör nəyin fikrini çəkirsən belə,
Nə şeir artığdı, nə qəzəl sənnən
Bu aralar Məhəmməd Füzulinin bu şeiri kimi hiss edirəm özümü:
Bu nasıl esalet bu nasıl şahşaha
Hele utanmıyor çekiyor kahkaha

Şair sevdiyini bu sözlərlə təsvir edib. Allah rəhmət eləsin