insanın varlığın mənası, həyatın məqsədi və ya öz mövcudluğu ilə bağlı dərin suallar qarşısında yaşadığı psixoloji və emosional gərginlikdir. Bu, adətən ölüm, tənhalıq, azadlıq və mənasızlıq kimi ekzistensial mövzularla üzləşəndə ortaya çıxır. Ekzistensialist filosoflar – məsələn, Jan-Pol Sartr, Fridrix Nitsşe və Soren Kierkegaard – bu hissləri insan varlığının ayrılmaz hissəsi kimi təsvir ediblər.