telefon yoxlamaq, bəlkə də ən adi və ən çox təkrarlanan vərdişdir. sanki gözlərimizə yeni bir funksiyanı əlavə etmişik: əgər 30 dəqiqə ərzində telefonumu yoxlamasam, bir şey itirmiş kimi hiss edirəm.
gecə yatmadan əvvəl sonuncu dəfə telefonumuzu yoxlayırıq ki, bir şey qaçmasın. səhər oyandıqda isə — nə baş verdiyini görmək üçün dərhal telefonumuzla üzləşirik.
amma nə qəribədir ki, telefonumuzda çox vaxt heç nə yoxdur: ya sosial şəbəkələrdəki "yeni postlar", ya da səhər mesajları... amma yenə də əlini çəkə bilmirəm.
bəzən düşünürəm ki, əgər telefonsuz bir gün keçirsəm, nə baş verəcək? amma sonra fikirləşirəm ki, yəqin ki, telefonumu bir yerə qoyub, sadəcə ətrafımı daha çox müşahidə edəcəyəm.
telefon yoxlama vərdişi, elə bu kiçik anlarda günümüzü idarə etməyə başlamış bir şeyə çevrilir.
gecə yatmadan əvvəl sonuncu dəfə telefonumuzu yoxlayırıq ki, bir şey qaçmasın. səhər oyandıqda isə — nə baş verdiyini görmək üçün dərhal telefonumuzla üzləşirik.
amma nə qəribədir ki, telefonumuzda çox vaxt heç nə yoxdur: ya sosial şəbəkələrdəki "yeni postlar", ya da səhər mesajları... amma yenə də əlini çəkə bilmirəm.
bəzən düşünürəm ki, əgər telefonsuz bir gün keçirsəm, nə baş verəcək? amma sonra fikirləşirəm ki, yəqin ki, telefonumu bir yerə qoyub, sadəcə ətrafımı daha çox müşahidə edəcəyəm.
telefon yoxlama vərdişi, elə bu kiçik anlarda günümüzü idarə etməyə başlamış bir şeyə çevrilir.