Bu film mənə onu öyrədir ki, bir şeyi ciddi demək üçün mütləq ciddi danışmaq lazım deyil. Gülmək, əylənmək içində o qədər dərs var ki... Hacı Qara ilə Sənəm arasında olan dialoqlar mənə həyatın içindən gələn nümunə kimi gəlir. Zarafatla düz söz demək də bir sənətdir.