Mərhəmət

Təkcə birinə acımaq deyil, onunla eyni yorğunluğu çiyninə almaq kimidir. Məsələn, bəzən biri sənə nəsə danışır — bəlkə də elə böyük dərdi yoxdur, amma içi doludur, sadəcə biri eşitsin istəyir. O an onu dinləmək, başa düşməyə çalışmaq belə — bax bu, mərhəmətdir.

Yəni mütləq nəsə etməlisən deyə bir şey yoxdur. Amma o yükü birlikdə daşıyırmışsan kimi hiss etdirmək kifayətdir.

Çünki insanlar bəzən kömək yox, sadəcə insanlıq gözləyir. Və mərhəmət də elə o anda ortaya çıxır — bacarırsansa, incitmədən, kiçiltmədən, ürəkdən gələrək.