Ata olmaq elə bir şeydi ki, təkcə “uşağın var” deməklə olmur. Bu iş pasportda ad yazdırmaqla bitmir, əslində orda başlayır.
Bir gün uşaq səndən “ata” deyə yapışır, vəssalam, həyat dəyişir. Artıq sən gecəni yatmaq yox, beş dəqiqəlik dincəlmək üçün istifadə edirsən. Qarnın ac olsa da, son tikəni uşağa verirsən. Pulun az olsa da, özünə deyil, ona bir şey alırsan. Özün yorulursan, amma “ata, oynayaq” cümləsinə yox deyə bilmirsən.
Bir gün uşaq səndən “ata” deyə yapışır, vəssalam, həyat dəyişir. Artıq sən gecəni yatmaq yox, beş dəqiqəlik dincəlmək üçün istifadə edirsən. Qarnın ac olsa da, son tikəni uşağa verirsən. Pulun az olsa da, özünə deyil, ona bir şey alırsan. Özün yorulursan, amma “ata, oynayaq” cümləsinə yox deyə bilmirsən.